Vroeger wilde ik kunstenaar worden. Ik kwam min of meer per ongeluk terecht in het onderwijs als docent beeldende kunst en ontdekte daar een wereld die me tegelijkertijd fascineerde en frustreerde. De jongeren vond ik vaak interessanter dan het onderwijssysteem waarin ik ze aantrof. Waarom moeten zij zich eigenlijk voortdurend aanpassen aan een systeem dat volwassenen voor hen hebben bedacht? Waarom proberen we zo vaak de leerling te veranderen en zo weinig de omstandigheden waarin die leerling moet functioneren?
Ik begon dingen uit te proberen. Eerst in mijn eigen lessen. Daarna daarbuiten. Ik organiseerde projecten, festivals en gesprekken en bemoeide me met ongeveer alles waarvan ik dacht dat het anders kon. Uiteindelijk richtte ik InDifferent op. Wat begon met een groep van 25 leerlingen groeide uit tot een organisatie die met duizenden jongeren en honderden docenten werkte aan sociale veiligheid en inclusie.
Ondertussen bleef ik zelf ook leren. Ik volgde de Master Kunsteducatie aan ArtEZ en geef inmiddels les aan diezelfde opleiding. Daar werk ik met studenten die, net als ik, proberen uit te vinden wat er gebeurt wanneer je kunst, onderwijs en maatschappelijke vragen niet netjes uit elkaar houdt.
Achteraf zie ik dat er door al dat werk steeds ongeveer dezelfde vraag liep: hoeveel invloed hebben jongeren eigenlijk op de wereld waarin wij hen laten leren en opgroeien? Die vraag houdt me nog steeds bezig. Alleen kijk ik inmiddels niet meer alleen naar lessen of interventies. Ik kijk steeds meer naar alles wat eromheen gebeurt: de ruimte, de mensen, de regels, de verwachtingen, de geschiedenis en wie er eigenlijk mag bepalen wat er gebeurt. Dat onderzoek noem ik nu Context Design.
Op dit moment zit ik in Berlijn. Officieel op sabbatical, in de praktijk vooral veel te schrijven, rond te lopen en opnieuw na te denken over wat ik de afgelopen twintig jaar eigenlijk heb gedaan en wat ik hierna wil doen. Daarbij schrijf ik niet alleen over onderwijs. Ook over kunst, autonomie, ouder worden, Berlijn en mijn eigen leven. Dat blijkt namelijk allemaal veel minder netjes van elkaar te scheiden dan ik lange tijd dacht. Zelf ben ik blijkbaar ook nog niet helemaal klaar met opgroeien. Daarover schrijf ik.
En omdat niet alles onderzoek of werk hoeft te zijn, vind je hier ook mijn favoriete plekken in Berlijn. Gewoon omdat ik van die stad hou en omdat je er misschien iets aan hebt.